فاهرقه : ضمير فاعلى در « اهرقه » به عبد و ضمير مفعولىاش به ماء برمىگردد . لو لم يعلم انّه الخ : ضمير در « يعلم » به عبد و در « انّه » به اتيان برمىگردد . ان لا يكون الخ : ضمير در « يكون » به اتيان برمىگردد . فله اليه : ضمير در « له » به عبد و در « اليه » به تبديل اتيان برمىگردد . و يؤيّد ذلك بل يدلّ عليه : مشاراليه « ذلك » و مرجع ضمير « عليه » جواز تبديل مىباشد . ما ورد من الروايات : كلمهء « من » بيان ماء موصوله مىباشد . اعادة من صلّى فرادى جماعة : كلمهء « فرادى » حال از « صلّى » و كلمهء « جماعة » حال از « اعاده » مىباشد . يختار احبّهما اليه : ضمير در « يختار » و در « اليه » به خداوند متعال و در « احبّهما » به صلاة فرادى و جماعت برمىگردد . شرح ( پرسش و پاسخ ) 675 - فرق مسئلهء اجزاء با مسئله مرّه و تكرار چيست ؟ « 1 » ( رابعها الفرق . . . بدلالة أخرى ) ج : مىفرمايد : در مسئله اجزاء ، بحث در اين است كه اتيان مأمور به ، به آن‌گونه كه شرعا يا عقلا معتبر است آيا عقلا موجب اجزاء و عدم اتيان دوبارهء مأمور به مىباشد يا عقلا موجب اجزاء نبوده و بايد دوباره آن را اتيان كرد . ولى در مسئلهء مرّه و تكرار بحث از اين است كه آيا

--> ( 1 ) - در نظر ابتدائى به نظر مىرسد ؛ فرقى بين مسئلهء مرّه و تكرار با مسئلهء اجزاء و عدم اجزاء نيست . زيرا آنها كه مىگويند ؛ صيغهء امر دلالت بر مرّه مىكند يعنى با يك بار اتيان كردن مأمور به ، تكليف ساقط و نياز به اتيان دوباره نيست و كسانى كه مىگويند ؛ دلالت بر تكرار مىكند يعنى با يك بار اتيان كردن مأمور به ، تكليف ساقط نشده و بايد بار دوّم نيز آورده شود . مسئله اجزاء نيز همين است . يعنى كسانى كه مىگويند ؛ اتيان مأمور به على وجهه موجب اجزاست يعنى اتيان دوباره لازم نيست . و كسانى كه مىگويند ؛ مجزى نيست يعنى بايد دوباره اتيان شود .